9263 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : مدينه ، حرم است از " عائر " تا فلان جا . هر كس در آنْ قتلى مرتكب شود ، يا قاتلى را پناه دهد ، لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر او باد ! از او هيچ توبه و فديه‌اى پذيرفته نمىشود . 9264 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : مدينه ، هجرتگاه و آرامگاه من در زمين است . بر امّت من است كه همسايگانم را تا وقتى كه از گناهان كبيره پرهيز مىكنند ، احترام كنند . 9265 . صحيح البخارى به نقل از انَس : هر گاه پيامبر صلى اللّه عليه و آله از سفر مىآمد و نگاهش به ديوارهاى مدينه مىافتاد ، از شوق مدينه ، وسايلش را بر زمين مىنهاد و اگر سواره بود ، مَركب خود را حركت مىداد . 9266 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خدايا ! ابراهيم ، دوست و بنده و پيامبر توست و براى اهل مكّه از تو خواست . من ، محمّد ، بنده و پيامبر و فرستاده توام و براى اهل مدينه از تو مىخواهم ، مثل آنچه ابراهيم براى اهل مكّه خواست . از تو را مىخواهيم كه صاع و مُد ( پيمانه ) و ميوه آنان را بركت دهى . خدايا ! مدينه را محبوب ما گردان ، آن چنان كه مكّه را محبوب ما ساختى . 9267 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : مدينه ، گنبد اسلام و خانه ايمان و سرزمين هجرت و جايگاه حلال و حرام است . 9268 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : ايمان به مدينه باز مىگردد ، آن گونه كه مار به لانه خود باز مىگردد . 9269 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : آبادىها با شمشير فتح شد ؛ ولى مدينه با قرآن فتح شد . 9270 . صحيح البخارى به نقل از زيد بن ثابت : گروهى از اصحاب پيامبر صلى اللّه عليه و آله ، از احُد باز گشتند و مردم درباره آنان ، دو دسته شدند . گروهى مىگفتند : " آنها را بكشيد " و